Tengikaðlar

Flutningafyrirtæki, leigubifreiðastjórar og verkstæði þurfa tengikaðla sem standast dagleg notkun á erfiðum skilyrðum – saltvatn, frost og stöðugar tengingar og aftengingar. Tengikaðlar fyrir eftirvagna og sérbifreiðar eru ekki allir jafngildir: efni, lengd, pínufjöldi og vottun skipta máli þegar kemur að öryggi og lögmæti. Algengustu tegundir tengikaðla í atvinnuflota eru 7-pinna kaðlar (ISO 1185 og ISO 3731) og 13-pinna kaðlar (ISO 11446) sem nota má á fólksbílaeftirvagna, stóra flutningaeftirvagna og sérbúnað. Spíralkaðlar henta þar sem sveigjanleiki er nauðsynlegur og minnka líkur á að kaðlinn festist eða skemmist við akstur. Beinir kaðlar eru hagkvæmur kostur þar sem fast bil er á milli dráttarbíls og eftirvagns. Við val á tengikaðli þarf að huga að eftirfarandi: lengd kaðals (venjulega 2–7 m), þykkt leiðara sem ræður við straum frá eftirvagnsljósum og bremsulögum, og hvort kaðallinn er með IP67 eða hærri vörn gegn raka og ryki. Fyrir kæliflutningabíla og séreftirvagna með ABS-tengingu þarf oft kaðla með fleiri pinnum eða tvöfalt tengi. Verkstæði sem þjóna flota ættu að geyma bæði 7-pinna og 13-pinna kaðla á lager til að geta brugðist skjótt við bilunum. Allir kaðlar í þessum flokki uppfylla viðeigandi ECE-reglugerðir og eru prófaðir fyrir notkun á Íslandi þar sem hitastig og veðurskilyrði gera sérstakar kröfur til efna og frágangs.